Passo Tonale - przełęcz Tonale leży na wysokości 1882 m n.p.m. Wjeżdża się na nią krętą drogą od strony Val di Sole, często, gdy szosa jest oblodzona, z duszą na ramieniu. Natomiast tereny narciarskie na południowych stokach Tonale są szerokie i łagodne, a wyciągów tyle, że każdy narciarz znajdzie dla siebie odpowiednią trasę. Bardziej ambitni mogą wybrać się na słynne Paradiso, na północ od przełęczy. Trasa jest tak stroma, że na jej końcowym odcinku nie jest w stanie pracować nawet ratrak i w związku z tym jeździ się tam często w głębokim, świeżym śniegu. W wagoniku kolejki linowej na Paradiso spotykają się tylko wytrawni narciarze. Jeżeli ktoś przeliczy się z siłami, to trasa o nazwie Raj zmienić się może w piekło. Powyżej trasy Paradiso roztacza się szeroki jęzor lodowca Presena. Dwa wyciągi wwożą narciarzy na wysokość 3016 m n.p.m. Na lodowcu można jeździć przez cały rok. Stok nie jest zbyt trudny, chociaż na pewno nie dla początkujących narciarzy. Wywrotka grozi długim staczaniem się na sam dół. Kilkanaście kilometrów na zachód od Tonale leży urocza, cicha miejscowość Ponte di Legno, licząca niespełna 2 tys. mieszkańców, ale dysponująca, wraz z Tonale, ponad 15 000 miejsc noclegowych. Przyjeżdżają tu narciarze raczej zaawansowani, bo tras łatwych jest niewiele i są to w zasadzie "ośle łączki" przed dolnymi stacjami wyciągów. 14 km tras przy 6 wyciągach należy do średnich i trudnych, chociaż są bardzo dobrze przygotowane i sztucznie naśnieżane. Atrakcją Tonale jest wypożyczalnia skibobów i psich zaprzęgów.

Jest unikalną stacją narciarską w Trentino. Można powiedzieć, iż właśnie tutaj przechodzi się z jednego sezonu zimowego do drugiego praktycznie nie zdejmując nart, a to dzięki trasom zjazdowym w rejonie lodowca Presena, które osiągają wysokość 3000 m n.p.m . Trasy te są idealne dla klubów narciarskich i bardzo często wykorzystywane są do szkoleń reprezentacji narodowych w narciarstwie. Passo Tonale położona na krańcach zachodnich doliny Val di Sole jest jedną z przełęczy alpejskich odwiedzanych od najdawniejszych czasów. Dziś nowoczesna stacja narciarska zajęła miejsce dawnych schronisk, wykorzystując szczególne warunki tego miejsca i jego wysokość. Ze schronisk wysokogórskich, osiągalnych dzięki szybkim kolejkom, można podziwiać wspaniały spektakl zaśnieżonych szczytów Presanelli, Vermiglio i Busaz.

Region narciarski godny polecenia nie dla pięknej scenerii, czy malowniczej architektury górskich miasteczek, lecz dla różnorodnych, w większości trudnych lub średnio trudnych, tras. Na odważnych narciarzy czekają tu czarne trasy w Ponte di Legno, natomiast rodzinom i dzieciom przypadną do gustu nietrudne stoki w Passo Tonale. Przez cały rok można tu jeździć na lodowcu Presena

Zalety:

• ciekawe czarne trasy w Passo Tonale i Ponte di Legno
• dobre warunki śniegowe
• gwarantowany śnieg na lodowcu
• w Passo Tonale baza noclegowa tuż przy stokach

Wady:

• niewiele udogodnień dla rodzin z dziećmi
• niezbyt ładna architektura miasteczek
• tłumy narciarzy podczas weekendów i ferii szkolnych w Passo Tonnale

Passo del Tonale to malutka narciarska wioska usytuowana na wysokości 1882 m. n.p.m., najwyżej położona stacja w Val di Sole. Niegdyś przebiegała tędy granica pomiędzy Austrią i Włochami, co upamiętnia malowniczy pomnik. Passo Tonale z pewnością nie można zaliczyć do malowniczych zakątków. Wjeżdżając do stacji widzimy skupisko budynków o różnorodnej architekturze usytuowanych po obydwu stronach biegnącej wzdłuż całej miejscowości drogi. Podobnie z wyciągami zainstalowanymi równolegle jeden obok drugiego. To pierwsze, raczej przygnębiające wrażenie nagle gdzieś znika jeśli odkryjemy narciarską naturę tego miejsca. Tonale to 61 km dobrze przygotowanych tras narciarskich otwartych od października do maja. Czarna trasa biegnąca z lodowca dela Paradiso to prawdziwe wyzwanie dla mistrzów nart, strome odcinki, liczne spady. Dodatkową zaletą stacji jest również bliskość wyciągów, do tras nie trzeba dojeżdżać skibusem.

Ponad 250 km tras, 115 wyciągów narciarskich, Val di Sole to jeden z najpopularniejszych wśród Polaków kurortów. Łączy w sobie stoki wokół Madonna di Campiglio, Folgarida, Marilleva i Passo Tonale.

Tutejsze nartostrady należą do Konsorcjum Skirama Dolomity Adamello - Brenta, które skupia 6 ośrodków narciarskich, zdecydowana większość z nich jest połączona z sobą nartostradami lub wygodnymi skibusami.

Najważniejszymi miejscowościami rejonu są Folgarida, Madonna di Campiglio, Marileva i Passo Tonale. Trasy są długie i ciekawe, nie są zatłoczone nawet w szczycie sezonu zimowego, a zjechać na nartach można niemal pod same drzwi hotelu. Wieczorami, na miłośników nocnych rozrywek czekają liczne dyskoteki, puby oraz restauracje.

Dla najmłodszych i początkujących narciarzy:
Każdy ośrodek narciarski posiada przygotowane z myślą o dzieciach oddzielone place zabaw śnieżnych ze specjalnymi taśmami wyciągowymi ułatwiającymi uczącym się wjeżdżanie do góry. Szczególnie polecamy szerokie i odpowiednio wypłaszczone południowe stoki w Passo Tonale gdzie bez zbędnych stresów adepci białego szaleństwa mogą doskonalić swoje umiejętności.

Dla wymagających:
Madonna di Campiglio to znany ośrodek sportów zimowych, często rozgrywane są tu zawody rangi pucharu świata. Godna polecenia jest pista 3tre, na której niejednokrotnie ścigał się sam Alberto Tomba. Spragnieni mocnych wrażeń i pięknych widoków koniecznie muszą wybrać się na lodowiec Ghiacciaio Presena (3 000 m.n.p.m.) na którym rozciąga się szeroka alpejska nartostrada.

Dla snowboardzistów:
Zarówno stoki Madonny di Campiglio jak i Passo Tonale oferują snow parki i specjalnie przygotowane rynny dla fanów freestyle, natomiast dla miłośników freeridu poza trasami Passo Tonale gwarantuje 5 kilometrowe offpisty.

Po nartach:
Miejscowości w Val di Sole są pełne włoskich lokali gdzie można skosztować typowych dań i trunków tego rejonu, lokalne puby i dyskoteki rozbrzmiewają gorącymi rytmami.